Leer elk kind lezen

Een oude mop



Er is een man die het altijd weer in zijn broek doet. Dat is lastig en daarom gaat hij hulp zoeken: niet bij een uroloog, maar bij een psychiater. Na een paar maanden therapie spreekt hij in een cafeetje af met een oude vriend die van alles op de hoogte is. Hij ziet er stralend uit. ‘En,’ vraagt de vriend, ‘ je ziet er zo goed uit. Houd je het nu weer droog beneden?’ ‘Nee, natuurlijk niet,’ zegt de man, ‘maar nu vind ik het wel cool.’

Als de man naar een uroloog was getrokken, wat zou die dan gezegd hebben? ‘Je bent nog te stom om je plas op te houden’? Cool zou hij die nattigheid niet hebben gevonden, maar erkenning had de man vast wel gekregen. En net daarom zoekt de uroloog een oplossing, en krijgt de man een écht beter leven.

Je zou die mop ook over een dyslecticus kunnen vertellen die naar een expertisecentrum trekt waar hij ‘eindelijk erkenning’ krijgt, maar niet leert lezen. Een betere grap levert dat niet op, maar het maakt wel iets duidelijk. In de dyslexieversie zouden wij van de Alfabetcode de uroloog zijn: ‘te stom om te leren lezen’ is niemand. En daarom lossen we die problemen op. Want cool zijn ze echt niet.

Wie vindt dat daar iets mis mee is, die mag het zeggen.

No Comments Yet

Leave a Reply

WordPress Appliance - Powered by TurnKey Linux