Leer elk kind lezen

Objectief dyslexie-onderzoek?



onafhankelijk e wetenschapIk werk op een universiteit. Stafleden op een universiteit hebben minstens een dubbele opdracht: onderwijs en onderzoek.

Universiteiten zitten in chronische geldnood, vinden ze. Daarom worden onderzoekers niet alleen beloond als ze goed onderzoek doen, maar vooral als ze een deel van het onderzoekswerk door anderen kunnen laten betalen.

Universiteiten geven het liever niet toe, maar die toestand heeft zo zijn ongewenste effecten. Voorbeeldje? Coca Cola heeft jarenlang onderzoek gefinancierd over hoe belangrijk lichaamsbeweging wel is in de strijd tegen overgewicht. Dat onderzoek is heel vaak goed uitgevoerd, daar gaat het niet om. Maar het heeft wel jarenlang de aandacht afgeleid van de kwestie hoe schadelijk frisdranken met veel suiker wel zijn in het probleem van overgewicht. En dat is precies wat Coca Cola wilde.

Bij dyslexie-onderzoek is het niet anders.

Kurzweil 3000, Sprint Dyslexiesoftware, WoDy software voor lees- en spellingproblemen, AppWriter voor iPad en Google Chrome, Daisy spelers en ADIBib, allemaal willen ze wat graag ‘ontwikkeld in samenwerking met de Universiteit van Hier-en-Gunter’ op hun verpakkingen kunnen zetten. En geen van allemaal zijn ze geïnteresseerd in een onderzoeker die onderwijzers uitlegt hoe ze in hun klas en zonder veel technologie elk kind een vlotte lezer kunnen helpen worden. Die producenten zijn niet zo gek dat ze hun eigen ondergang gaan financieren.

En daarom leest u altijd en overal dat dyslexie een high tech-aangelegenheid is. Er zijn hersenscans nodig, genetisch onderzoek en het enige wat kan helpen is technologie. Dat leest u niet omdat het zo is, of omdat kinderen met leesproblemen er beter van worden. Dat leest u alleen omdat er aan low tech niets te verdienen valt.

Zo ziet u maar. Ook als het op universiteiten wordt verricht, dient onderzoek veel vaker de belangen van de bedrijven die het onderzoek hebben gefinancierd, dan die van de mensen die last hebben van het onderzochte probleem. Wiens brood men eet, weet u wel.

Als u dus nog eens om de oren wordt geslagen met wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat x procent van de kinderen in uw klas onmogelijk een vlotte lezer kan worden en alleen gebaat is bij gespecialiseerde ondersteuning en technologische  hulpmiddelen, vraagt u zich dan maar eerst af wie dat onderzoek heeft betaald.

Nog geen commentaren

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De Alfabetcode bij Van Gils en Gasten

Klik op de afbeelding om het gesprek te bekijken.

Nikslexie: de Alfabetcode-film

Klik op de afbeelding om de documentaire te bekijken.

Basiskoppelingen oefent u zo

Klanken herkennen? Letters schrijven? Basiskoppelingen maken? Klik op de afbeelding en kijk hoe dat gaat.

Vlotheid trainen gaat zo

Klik op de afbeelding om de tutorial te bekijken.

WordPress Appliance - Powered by TurnKey Linux